Lang uitslapen zit er niet in, om 10.43 zouden we de trein nemen naar Carcassonne. Vlug wat muesli binnenspelen en een bezoek brengen aan de Champion omdat ik te weinig onderbroeken had meegebracht.
Om 11.00 is er nog steeds geen trein en de eerst volgende mogelijkheid om in Carcassonne te geraken is pas om 14.00. Maarten heeft het briljante idee om te liften. Zelf twijfel ik eerst nog, maar er is geen andere mogelijkheid.
Na een 10-tal minuutjes stopt er een vriendelijke meneer van middelbare leeftijd die richting Carcassonne moet. Hij zou ons 10 tal km verder afzetten.
Onder een verschroeiende zon wandelen we verder in de poging nog een chauffeur te strikken. Opeens draait een auto zich en stopt naast ons. Een vriendelijke jongedame, rond de 25 jaar, vertelt dat ze in Carcassonne woont en dat ze ons daar graag wil afzetten. Een uurtje later staan we aan het station van Carcassonne.
Na een lastige klim naar het 12de eeuwse stadsgedeelte, stappen we over een immense loopbrug de dikke stadswallen binnen. De echte middenleeuwse stad die in tack is gebleven, is een streling voor het oog. De warmte maakt het allemaal wat lastiger en mijn interesse is na een uurtje ook ver te zoeken. Stilzwijgend volg ik mijn medereizigers in de stad en vervolgens terug naar het station.
Om 18.43 is er een trein naar Quillan maar omdat we de smaak te pakken hebben, besluiten we het liften nog eens te proberen. De stad is te groot en het is onmogelijk om de richting Quillan te vinden. Vlug snel ik naar het station want om 17.27 vertrekt daar een trein richting Limoux. De twee andere achten het niet nodig om te lopen maar ik zweer bij hoog en bij laag dat we anders de trein niet halen. Alleen loop ik dan naar het station waar de trein vertrekkensklaar staat. Ik storm het perron op en de conducteur wuift naar me om te vragen naar welk station ik moet. Ik vertel hem het verhaal en hij besluit te wachten op Pieter en Maarten. Heerlijk... in België zou dit nooit gebeuren.
We stappen af in Limoux en wagen ons nog eens aan poging om een lift te versieren. Het duurt tergend lang alvorens er iemand stopt. Een vriendelijke dame vertelt dat ze een 18-tal km verder woont en dat ze ons daar zal afzetten. Ze blijkt een ingewekene parisienne te zijn die alles over "la belle France" weet te vertellen. Ze rijdt zelfs even een oud stadje binnen om ons een paar oude gebouwen (13e eeuw) te tonen. We rijden haar dorpje binnen maar de auto blijft rijden en de vriendelijke dame rijdt ons helemaal tot aan ons huisje. Ongeloofelijk.
"En wat hebben we vandaag geleerd, Jan?" Dat Frankrijk liftvriendelijk is. Mijn mening ten op zichte van lifters is allessinds herzien.
Quote van de dag: "De doodstraf voor mensen ben ik tegen, maar niet voor vliegen"(Pieter, nadat een vervelende vlieg zijn nachtrust verstoorde)
zaterdag 30 juni 2007
vrijdag 29 juni 2007
Rustdag
Na de lastige dag van gisteren is iedereen blij dat we vandaag wat rust zouden inlassen. De volgende dagen zullen al zwaar genoeg zijn, alleen al doordat het park helemaal vol zal lopen en stilte ver te zoeken zal zijn.
Pas om 10.45 kruipen we uit onze nest. Pieter had er een uurtje extra opzitten maar ook Maarten is nog wat moe. Zelf moet ik nog wat bekomen van de examens en is alle rust welkom.
We hebben nog één en het ander nodig voor in de frigo en Maarten en ik besluiten es vlug naar de winkel beneden aan de berg te gaan. Het zonnetje schittert nog op onze, nog steeds, verbrande huid. Pieter blijft intussen nog wat in de zetel liggen, uitrusten.
In de namiddag zijn we nog even sportief en stoppen onze energie in wat ping-pong. Al gauw keren we terug naar ons huisje om iets te drinken.
Een potje scrabble en Jungle Speed wekken de competitiegeest nog eens op.
Reeds een groot deel van de vakantiegangers zijn al aangekomen en het wordt hier met de minuut drukker. De pc's bemachtigen is dan ook geen sinecure. De volgende dagen zal het waarschijnlijk moeilijk worden om nog wat te typen op deze blog.
Even een korte samenvatting van onze planning als we niet meer op internet geraken. Morgen voorspellen ze 30 graden en staat een bezoek aan Carcasonne op het programma. Zondag zullen we zwemmen in de Middenlandse zee en maandag doen we canonying. Dinsdagavond keren we terug huiswaarts.
Pas om 10.45 kruipen we uit onze nest. Pieter had er een uurtje extra opzitten maar ook Maarten is nog wat moe. Zelf moet ik nog wat bekomen van de examens en is alle rust welkom.
We hebben nog één en het ander nodig voor in de frigo en Maarten en ik besluiten es vlug naar de winkel beneden aan de berg te gaan. Het zonnetje schittert nog op onze, nog steeds, verbrande huid. Pieter blijft intussen nog wat in de zetel liggen, uitrusten.
In de namiddag zijn we nog even sportief en stoppen onze energie in wat ping-pong. Al gauw keren we terug naar ons huisje om iets te drinken.
Een potje scrabble en Jungle Speed wekken de competitiegeest nog eens op.
Reeds een groot deel van de vakantiegangers zijn al aangekomen en het wordt hier met de minuut drukker. De pc's bemachtigen is dan ook geen sinecure. De volgende dagen zal het waarschijnlijk moeilijk worden om nog wat te typen op deze blog.
Even een korte samenvatting van onze planning als we niet meer op internet geraken. Morgen voorspellen ze 30 graden en staat een bezoek aan Carcasonne op het programma. Zondag zullen we zwemmen in de Middenlandse zee en maandag doen we canonying. Dinsdagavond keren we terug huiswaarts.
donderdag 28 juni 2007
Dagje fiets in l'espinet
Na een korte nachtrust (veel te warm) begon de dag met een typisch frans ontbijt: stokbrood met choco en confituur. Iedereen at meer dan normaal want we zouden het nodig hebben om de plaatselijke heuvels te bedwingen.
We "tjeezen" (typisch woordje van Pieter voor "rijden") in het prachtige landschap en verleggen onze grenzen. De off-roadpadjes waren zeer avontuurlijk. Ons middagmaal eten we op in Rennes-le-château waar we een subliem panorama over de streek hebben.
Redelijk verbrand komen we terug aan in L'espinet. Maarten en Pieter hebben even tijd nodig om wat te recuperen.
Als avondeten: zelfgemaakte spaghetti met een glaasje wijn voor Maarten en Pieter, en cola voor mij.
De dagafsluiter is zoals gisteren een frisse duik in het zwembad. Ik ben er van overtuigd dat de fietsers snel zullen slapen want nu hebben ze het al moeilijk om hun ogen open te houden.
Quote van de dag: "We zijn sportief, maar ik weet niet hoe we thuis zullen geraken"(Pieter).
We "tjeezen" (typisch woordje van Pieter voor "rijden") in het prachtige landschap en verleggen onze grenzen. De off-roadpadjes waren zeer avontuurlijk. Ons middagmaal eten we op in Rennes-le-château waar we een subliem panorama over de streek hebben.
Redelijk verbrand komen we terug aan in L'espinet. Maarten en Pieter hebben even tijd nodig om wat te recuperen.
Als avondeten: zelfgemaakte spaghetti met een glaasje wijn voor Maarten en Pieter, en cola voor mij.
De dagafsluiter is zoals gisteren een frisse duik in het zwembad. Ik ben er van overtuigd dat de fietsers snel zullen slapen want nu hebben ze het al moeilijk om hun ogen open te houden.
Quote van de dag: "We zijn sportief, maar ik weet niet hoe we thuis zullen geraken"(Pieter).
woensdag 27 juni 2007
Op verkenning
Sinds gisteren veilig en wel aangekomen in L'espinet, Aude in Zuid-Frankrijk.
Het huisje voldoet meer dan genoeg aan de verwachtingen. Gisteren hadden we even geen drank en eten maar nu puilt onze ijskast uit van het heerlijk voedsel. Naast enkele heerlijke streekspecialiteiten en specifieke wensen van de medereizigers (Pieter en Maarten), hebben ook enkele Belgische producten de weg naar onze frigo gevonden.
Over het weer kunnen we kort zijn. Mooie en lange opklaringen met een deugdoende zon maar een frisse wind.
Het park zelf is voorzien van een lekker warm binnenzwembad en een groot buitenzwembad. Het zwem-meer lijkt ons nog ietsje te koud. Naast de ping-pongtafels is er nog heel wat te beleven.
Vandaag stond een verkenning van Quillan op het programma. Een lange wandeling naar het dorpje bleek de moeite waard. Een pittoresque dorpje waar l'aude doorheen stroomt.
Op de terugweg stopten we bij een pizzeria. Ik had het even lastig de large pizza op te krijgen maar kroonde mijzelf als "Eet winnaar" van de avond, doordat beide hun bord niet opkregen.
De volgende dagen staan onder andere een trip naar Carcassonnes en Perpignan. Morgen is fietsdag!
Het huisje voldoet meer dan genoeg aan de verwachtingen. Gisteren hadden we even geen drank en eten maar nu puilt onze ijskast uit van het heerlijk voedsel. Naast enkele heerlijke streekspecialiteiten en specifieke wensen van de medereizigers (Pieter en Maarten), hebben ook enkele Belgische producten de weg naar onze frigo gevonden.
Over het weer kunnen we kort zijn. Mooie en lange opklaringen met een deugdoende zon maar een frisse wind.
Het park zelf is voorzien van een lekker warm binnenzwembad en een groot buitenzwembad. Het zwem-meer lijkt ons nog ietsje te koud. Naast de ping-pongtafels is er nog heel wat te beleven.
Vandaag stond een verkenning van Quillan op het programma. Een lange wandeling naar het dorpje bleek de moeite waard. Een pittoresque dorpje waar l'aude doorheen stroomt.
Op de terugweg stopten we bij een pizzeria. Ik had het even lastig de large pizza op te krijgen maar kroonde mijzelf als "Eet winnaar" van de avond, doordat beide hun bord niet opkregen.
De volgende dagen staan onder andere een trip naar Carcassonnes en Perpignan. Morgen is fietsdag!
dinsdag 26 juni 2007
zaterdag 16 juni 2007
zondag 10 juni 2007
Toepasselijk
view this picture on my Proximus Moblog
Lang geleden dat ik nog es de zondag met de wielertoeristen ben meegeweest. Aangezien ik 14 dagen heb tot het volgende examen leek het mij wel een aangelegenheid om mee te gaan.
Eerst mijn verkiezingsplicht vervullen en mee met de B's. De benen voelden relatief goed. Wat fout kon gaan, liep fout tijdens deze rit.
- 4/5 keer toe, moesten we van route wijzigen door wegomleggingen. Frustrerend. Vandaar de lange afstand: 107 km
- na 62 km sloeg het noodlot toe. Een plotse paniekaanval vooraan in de groep, bruusk in de remmen, Paul was rustig aan het praten en reageerde te laat. Met een klap viel hij met zijn borstkas op zijn stuur en met zijn rechterkant op treinrails... Heel pijnlijk. Eventjes dachten we dat we de ziekenwagen moesten bellen maar het was niet nodig. Knie ernstig geschaafd, elleboog en de borstkas deed pijn en zorgde voor ademhalingsmoeilijkheden.
Vanuit Staden reden we dan terug naar huis, om 12.20 waren we thuis. Nog nooit zo laat thuis geweest, sommigen moesten nog voor 13.00u hun stem uitbrengen. Net op tijd...
Statistieken:
Afstand: 107
Gemiddelde: 31.9
Hoogtemeters: 220
woensdag 30 mei 2007
vrijdag 25 mei 2007
"Eerlijkheid duurt het langst"
Het regent de afgelopen dagen bekentenissen van renners die ooit doping zouden hebben genomen. Vooral uit het Telekom van midden de jaren '90 komt de ene verklaring na de andere.
Het begon met de zaak Fuentes en breidt iedere dag uit. Renners kunnen het blijkbaar niet langer verstoppen, en willen eerlijk spel spelen. Ook het boek van een verzorger van Telekom heeft veel renners aan het denken gezet. Na meesterknecht R. Aldag, vertelde ook topsprinter Erik Zabel dat hij één keer doping had gebruikt. Ik zou die man graag geloven, maar hoe kan hij bewijzen dat het maar bij die ene keer is gebleven.
Vandaag staat op de nieuws-site van de Vrt dit artikel: "Museeuw heeft heel zijn leven gepakt"
Museeuw had al eerder bekend dat hij in het laatste jaar van zijn carrière doping had gebruikt, maar als deze aantijgingen ook waar zijn, dan heeft de Leeuw heel Vlaanderen belogen.
Als wielerliefhebber shockt het mij natuurlijk iedere keer weer en nu lijkt iedereen die lippen niet langer op elkaar te houden. Waarschijnlijk zullen nog renners bekennen dat ze doping gebruiken of hebben gebruikt.
Het kan voor mij alleen maar positief bekeken worden: de renners komen eindelijk tot de vaststelling dat blijven bedriegen niet helpt, en het zal ongetwijfeld bijdragen tot een proper wielrennen in de toekomst, daar ben ik van overtuigd.
Het valt natuurlijk niet goed te keuren dat iemand doping neemt. Eén van de reden waarom renners zich doperen is ontegensprekelijk de lastigheidsgraad van de wedstrijden. Zie maar de huidige Giro: twee ritten met meer dan 250 km. Dit is niet langer menselijk. Organisatoren moeten maar eens beseffen dat het geen machines zijn die 3 weken op topniveau kunnen presteren. Ook renners zijn mensen.
Wel stel ik mij één vraag: hoe clean is de huidige Giro?
donderdag 24 mei 2007
De uitlaatklep
Verschrikkelijk is het... vier dagen verstenen op je bureaustoel. Het was dan ook meer dan tijd om nog es op het stalen ros te kruipen.
Helemaal stijf vertrok ik thuis om Kris te gaan oppikken in Kanegem en terug te rijden naar Ruiselede. Al gauw bleek dat de benen helemaal niet goed aanvoelden.
Veel wielertoeristen waren deze keer komen opdagen om mee te rijden. Onze groep telde 17 koppen. Vanwege het mooie weer was het nog es tijd om de benen buiten te laten, en dat deed deugd.
Gezellig achteraan in de groep wat bijpraten met Kris, Geert en Filip. Zij sukkelden wat met de gezondheid en fietsen deze keer mee met de B-groep. Het gaf ons (Kris en ik) de gelegenheid om eens te polsen naar de vorige zondagen waarbij we niet aanwezig waren.
Ik had met Kris afgesproken om te demarreren op een afgesproken plaats en hij zou dan gewoon diegene die naar mijn wiel zou springen remonteren. Zo gezegd zo gedaan, ik vertrok op een nogal doorzichtige manier en na 300 meter zat er vier man in het wiel met Kris. Op het moment dat ik werd ingelopen, versnelde Filip. Kris ging vlot mee in het wiel en ik bleef zitten. Niet veel later versnelde de 'onbekende' en loodste mij zo terug bij de koplopers.
Aangezien Filip was vertrokken en heel wat kop had gedaan, versnelde Kris toen Filip stil viel. Alweer probeerde mister X het gat toe te rijden maar deze keer zou het hem niet lukken. Kris won oververdiend. 200 meter voor de finish ging ik nog over mister X en zo werden we dus 1 & 2. Een gedroomd scenario. Het deed echt deugd en Kris had de felicitaties meer dan verdiend.
Nu is het weer tijd om achter de bureau post te vatten. Volgende week zal ik het zelf moeten zien af te maken.
Statistieken:
Afstand: 86 km
Gemiddelde: 31.8
Helemaal stijf vertrok ik thuis om Kris te gaan oppikken in Kanegem en terug te rijden naar Ruiselede. Al gauw bleek dat de benen helemaal niet goed aanvoelden.
Veel wielertoeristen waren deze keer komen opdagen om mee te rijden. Onze groep telde 17 koppen. Vanwege het mooie weer was het nog es tijd om de benen buiten te laten, en dat deed deugd.
Gezellig achteraan in de groep wat bijpraten met Kris, Geert en Filip. Zij sukkelden wat met de gezondheid en fietsen deze keer mee met de B-groep. Het gaf ons (Kris en ik) de gelegenheid om eens te polsen naar de vorige zondagen waarbij we niet aanwezig waren.
Ik had met Kris afgesproken om te demarreren op een afgesproken plaats en hij zou dan gewoon diegene die naar mijn wiel zou springen remonteren. Zo gezegd zo gedaan, ik vertrok op een nogal doorzichtige manier en na 300 meter zat er vier man in het wiel met Kris. Op het moment dat ik werd ingelopen, versnelde Filip. Kris ging vlot mee in het wiel en ik bleef zitten. Niet veel later versnelde de 'onbekende' en loodste mij zo terug bij de koplopers.
Aangezien Filip was vertrokken en heel wat kop had gedaan, versnelde Kris toen Filip stil viel. Alweer probeerde mister X het gat toe te rijden maar deze keer zou het hem niet lukken. Kris won oververdiend. 200 meter voor de finish ging ik nog over mister X en zo werden we dus 1 & 2. Een gedroomd scenario. Het deed echt deugd en Kris had de felicitaties meer dan verdiend.
Nu is het weer tijd om achter de bureau post te vatten. Volgende week zal ik het zelf moeten zien af te maken.
Statistieken:
Afstand: 86 km
Gemiddelde: 31.8
maandag 21 mei 2007
Reclame voor een vriend
Het is een kwestie van vriendelijk te zijn...
|
zondag 20 mei 2007
Met kris en fré!
Zaterdagavond, het weer was perfect alleen een stevig zuidwester. Ik had met Kris en Fré, de kleine broer van Kris, afgesproken om es een klein tochtje te maken.
Op het gemak aan het babbelen tegen de wind in. Fré in ons wiel. In Ingelmunster kregen we meewind en de snelheid steeg. Grappend en putten ontwijkend reden we terug naar Kanegem. Met wat hoge en lage trapfrequentie was het een aangename babbel en leuke fietstocht.
Statistieken:
Afstand: 64 km
Gemiddelde: 30.1
Op het gemak aan het babbelen tegen de wind in. Fré in ons wiel. In Ingelmunster kregen we meewind en de snelheid steeg. Grappend en putten ontwijkend reden we terug naar Kanegem. Met wat hoge en lage trapfrequentie was het een aangename babbel en leuke fietstocht.
Statistieken:
Afstand: 64 km
Gemiddelde: 30.1
zaterdag 19 mei 2007
vrijdag 18 mei 2007
donderdag 17 mei 2007
Intermezzo
Na een week en een half snakte ik naar een ritje met de fiets. Aangezien de woensdagavond een groep vertrekt aan de kerk, had ik wel zin om mee te gaan.
Na het 'praktische' examendeel van strafrecht op vijf punten, was ontspanning een welgekomen must. Na een uur file was het al bijna half zeven toen ik thuis was.
Vlug een boterhammetje eten, kleren aan, banden oppompen en gas geven. Zoals gewoonlijk rijd ik de woensdag met de B's mee. Geen onnodige inspanningen, op het dooie gemak achteraan in de groep hangen en vooral sociale contacten onderhouden. De laatste km begon het nog te regenen maar ik was net niet echt nat. In de laatste km wilden enkelen nog een kleine finale rijden, maar ik had dat niet vlug door. Met een kattensprong ging het van de laatste plaats in het peloton naar de eerste in de koers. Niemand kon nog aanpikken, dus was ik, vooral veilig, eerste.
Statistieken:
Afstand: 67 km
Gemiddelde: 31.1
Na het 'praktische' examendeel van strafrecht op vijf punten, was ontspanning een welgekomen must. Na een uur file was het al bijna half zeven toen ik thuis was.
Vlug een boterhammetje eten, kleren aan, banden oppompen en gas geven. Zoals gewoonlijk rijd ik de woensdag met de B's mee. Geen onnodige inspanningen, op het dooie gemak achteraan in de groep hangen en vooral sociale contacten onderhouden. De laatste km begon het nog te regenen maar ik was net niet echt nat. In de laatste km wilden enkelen nog een kleine finale rijden, maar ik had dat niet vlug door. Met een kattensprong ging het van de laatste plaats in het peloton naar de eerste in de koers. Niemand kon nog aanpikken, dus was ik, vooral veilig, eerste.
Statistieken:
Afstand: 67 km
Gemiddelde: 31.1
maandag 14 mei 2007
zondag 6 mei 2007
Laatste keer, goede keer!
Zondag, fietsdag! Het weer was goed, maar er was nog een stevig windje. Ik had deze week geen km gevreten, en was helemaal gerecupereerd van alle vorige inspanningen. Ik wou vandaag echt eens winnen.
De eerste kilometers voelde ik al, dat ik zeer goede benen had. Alles liep los. In kruishoutem hadden we twee platte banden, blijkbaar had iemand daar voor zijn vertier punaisen op de weg gelegd. Eén van de platte banden veroorzaakt zelf een val van Marc. Gelukkig zonder weinig erg, enkel een geschaafde elleboog en heup.
Via oudenaarde langs de vaart tot in Nevele, Bellem en via Maria-Aalter terug naar huis. Ik had het wiel van Frans (die koerst) gekozen omdat ik wist dat hij een weddenschap had om Filip te kunnen kloppen in de sprint. In de laatste bocht versnelde hij, Filip sprong op het wiel en ik erachter na. Ik ging aan en Filip ook, net op hetzelfde moment. Eventjes raakten onze sturen elkaar maar ik vloekte in mijzelf en was vastberaden om voor eens en voor altijd te stellen dat ik ook kan sprinten. En ja hoor, 1 ste! Een oerkreet ontsnapte mij net na de aankomst, samen met een gebalde vuist. Heel wat mede-toeristen feliciteerden mij. Ik ben dolgelukkig.
Nu eventjes rustiger aan tot na de examens om dan weer naar een topconditie toe te bouwen. Ik verlang er al naar.
Statistieken:
Afstand: 102 km
Gemiddelde: 36.1
Hoogtemeters: 200
De eerste kilometers voelde ik al, dat ik zeer goede benen had. Alles liep los. In kruishoutem hadden we twee platte banden, blijkbaar had iemand daar voor zijn vertier punaisen op de weg gelegd. Eén van de platte banden veroorzaakt zelf een val van Marc. Gelukkig zonder weinig erg, enkel een geschaafde elleboog en heup.
Via oudenaarde langs de vaart tot in Nevele, Bellem en via Maria-Aalter terug naar huis. Ik had het wiel van Frans (die koerst) gekozen omdat ik wist dat hij een weddenschap had om Filip te kunnen kloppen in de sprint. In de laatste bocht versnelde hij, Filip sprong op het wiel en ik erachter na. Ik ging aan en Filip ook, net op hetzelfde moment. Eventjes raakten onze sturen elkaar maar ik vloekte in mijzelf en was vastberaden om voor eens en voor altijd te stellen dat ik ook kan sprinten. En ja hoor, 1 ste! Een oerkreet ontsnapte mij net na de aankomst, samen met een gebalde vuist. Heel wat mede-toeristen feliciteerden mij. Ik ben dolgelukkig.
Nu eventjes rustiger aan tot na de examens om dan weer naar een topconditie toe te bouwen. Ik verlang er al naar.
Statistieken:
Afstand: 102 km
Gemiddelde: 36.1
Hoogtemeters: 200
dinsdag 1 mei 2007
Dag van de Arbeid
Hoogdag, fietsdag! Klinkt bekend in de oren...
Veel wind, veel wind en nog es veel wind. De benen waren niet super maar gewoon goed.
Over het fietsen kan ik kort zijn. Afzien! De finale was een spervuur van aanvallen, en ik heb mij laten vangen, direct willen meegaan, en de goede ontsnapping, dan moest ik passen. Te veel krachten verspild om nog een kans te maken. Ik was pas 7de maar. Wel een zot gemiddelde... nog nooit eerder meegemaakt. Zondag laatste keer voor de examens...
Statistieken:
Afstand: 109 km
Gemiddelde: 35.9
In de namiddag was er parochianenkoers in Tielt en Kris, een goede wielertoerist-vriend, reed mee. Ik had beloofd te gaan kijken, en een half uurtje na het vertrek, stond ik op het parcour te supporteren. Hij zat goed, maar door omstandigheden kreeg hij, ookal zat hij dus nog fris, kramp. Hij moest dan ook lossen uit het achtervolgende groepje maar werd in zijn leeftijdscategorie knap tweede.
Hij is van plan de dokter over die krampen eens aan te spreken, want zoals ik hem ken: hij kan beestig goed rijden en hij was zeker één van de beste in koers. Volgend jaar beter hé!
Veel wind, veel wind en nog es veel wind. De benen waren niet super maar gewoon goed.
Over het fietsen kan ik kort zijn. Afzien! De finale was een spervuur van aanvallen, en ik heb mij laten vangen, direct willen meegaan, en de goede ontsnapping, dan moest ik passen. Te veel krachten verspild om nog een kans te maken. Ik was pas 7de maar. Wel een zot gemiddelde... nog nooit eerder meegemaakt. Zondag laatste keer voor de examens...
Statistieken:
Afstand: 109 km
Gemiddelde: 35.9
In de namiddag was er parochianenkoers in Tielt en Kris, een goede wielertoerist-vriend, reed mee. Ik had beloofd te gaan kijken, en een half uurtje na het vertrek, stond ik op het parcour te supporteren. Hij zat goed, maar door omstandigheden kreeg hij, ookal zat hij dus nog fris, kramp. Hij moest dan ook lossen uit het achtervolgende groepje maar werd in zijn leeftijdscategorie knap tweede.Hij is van plan de dokter over die krampen eens aan te spreken, want zoals ik hem ken: hij kan beestig goed rijden en hij was zeker één van de beste in koers. Volgend jaar beter hé!
Abonneren op:
Posts (Atom)
